Rusya’nın bombardıman uçağı üretiminde kriz büyüyor

Rusya’nın stratejik uçak üreticisi Tupolev’in yönetiminde değişiklik yapıldı ve şirkete CEO olarak Yuri Ambrosimov atandı. Atama, şirketteki savunma sözleşmelerinin yerine getirilememesi ve sözleşme kapsamındaki teslimat gecikimlerinin ardından geldi.
Rus sanayi kaynaklarının aktardığına göre 76 yaşındaki Aleksandr Bobryshev’in yerine CEO olarak 37 yaşındaki Yuri Ambrosimov getirildi. Ambrosimov, en üst göreve yükseltilmeden önce ekonomi ve finans alanından sorumlu genel müdür yardımcısı olarak görev yapıyordu. Personel değişikliği 2024’te gerçekleştirilen önceki yönetim rotasyonundan yaklaşık bir yıl sonra gerçekleşti.
Savunma sözleşmeleri ve mahkeme süreçleri
Tupolev ile Rusya Savunma Bakanlığı arasında yerine getirilmeyen savunma sözleşmeleri nedeniyle hukuki ve mali ihtilaflar yaşandı. Mayıs 2025’te Moskova Tahkim Mahkemesi, 2024 yazında açılan dava kapsamında bakanlık lehine karar vererek Tupolev’in 3 milyar ruble (yaklaşık 39,7 milyon dolar) ödemesine hükmetti. Haziran 2025’te bakanlık, ilave yükümlülüklerle bağlantılı olarak 0,9 milyar ruble (yaklaşık 11,9 milyon dolar) tutarında ek bir dava açtı.
Stratejik uçak üretimi ve program gecikmeleri
Tupolev, Tu-22M3, Tu-160 ve Tu-95MS dahil Rusya’nın stratejik bombardıman uçaklarının üreticisi konumunda bulunuyor. Tataristan’daki Kazan Uçak Fabrikası’nda Tu-160M bombardıman uçakları Sovyet döneminden kalan gövdeler kullanılarak monte ediliyor ve Tu-22M3 uçakları ise Tu-22M3M standardına yükseltiliyor.
Savunma programlarındaki gecikmeler teslimat takvimlerini etkiledi. Rusya Savunma Bakanlığı’nın 2022–2023 yıllarında Kazan’da hattan çıkarılan dört adet Tu-160M bombardıman uçağını 2025’te tedarik etmesi planlanmıştı, ancak yalnızca iki uçak 2026’nın başlarında Rus Silahlı Kuvvetleri’ne teslim edildi ve gecikmenin nedenleri kamuoyuna açıklanmadı. Tu-22M3M modernizasyon programında da yalnızca iki uçağın modernize edildiği, bunlardan birinin 2018’de diğerinin 2023’te tamamlandığı bildirildi.
Tupolev yönetim değişikliği ve devam eden sözleşme uyuşmazlıkları, şirketin stratejik uçak üretim kapasitesi ve sözleşme disiplinine yönelik artan baskıların bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.
Kaynak: SavunmaSanayiST.com / defence-blog
 





